Zmarł w Turku w Finlandii.
Twórczość thumb|left|Ilmar Talve i Helmut Piirimäe, 2004 Ilmar Talve publikował opowiadania, powieści, wspomnienia, feuilletony, artykuły i recenzje. Jest autorem wielu monografii kulturowo-historycznych i socjologicznych, opublikował 11 prac naukowych w latach 1959–1988. Napisał książkę o fińskiej kulturze ludowej (tomy I i II, 1979) oraz estońskiej historii kultury (2004). Wybór jego opublikowanych felietonów z prasy został wydany w kolekcji See oli sel ajal kui… w 1990 r. Wydał także trzytomową autobiografię: Kevad Eestis (1997), Kutsumatu külaline (1998) i Kolmas kodumaa (1999), odnoszącą się odpowiednio do trzech okresów w życiu pisarza: estońskiego, szwedzkiego i fińskiego. Wielokrotnie był nagradzany za swoją twórczość, m.in. w 1993 r. otrzymał nagrodę im. Friedeberta Tuglasa, w 1997 r. jedno z najwyższych odznaczeń państwowych Estonii – Order Herbu Państwowego.
Wybrane dzieła Fikcja Ainult inimene, 1948 Maja lumes, 1952 Juhansoni reisid, 1959 Maapagu, 1988 Wspomnienia Kevad Eestis, 1997