W 1978 reprezentował Gwineę Równikową na XI Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Hawanie. Zainspirowany tym wydarzeniem, po powrocie do kraju stworzył poświęcony Kubie utwór Edjam bingayen à Cuba. W 1983 wyjechał do Francji by nagrać swój pierwszy longplay Evom Nguan. Album, zawierający między innymi takie utwory jak Andeme Ela, Bong ye czy Kie-Ntem y Ayong był wielkim sukcesem.
Na początku lat 90. opublikował piosenkę Engóng, w której krytykował politykę prezydenta Nguemy Mbasogo. Wkrótce potem opuścił kraj i w 1991 osiadł w Madrycie. Nawiązał kontakt z emigracyjnymi ośrodkami opozycji, odmówił jednak zaangażowania się w aktywność polityczną. Podczas podróży do Gabonu w tym samym roku padł ofiarą zamachu. Wskazuje się, iż za incydentem stały gwinejskie władze.
Maelé powrócił do kraju w połowie lat 90. Zaangażował się w działalność rządzącej Partii Demokratycznej (PDGE), został mianowany delegatem ministra kultury w Bacie, następnie zaś szefem struktur partii w tym samym regionie. Jego utwory zmieniły wydźwięk i zaczęły wychwalać obóz rządzący (np. PDGE ane nkobo nfé). W 2012 został wszedł w skład Rady Narodowej PDGE. Rok później, w związku z pogarszającym się stanem zdrowia przeniósł się do Madrytu. Koszty jego leczenia pokrywał gwinejski rząd.