Wejście Armii Czerwonej na Krym w kwietniu 1919 r. Przeciwko coraz bardziej niepopularnemu rządowi Solomona Kryma i wspierającym go białym aktywnie działali i tatarscy działacze narodowi, i bolszewicy. W marcu 1919 r. rząd faktycznie nie panował już nad sytuacją na półwyspieP. Kenez, Red Advance..., s. 197.. Jego dyspozycje dotyczące przygotowań do obrony Krymu przed zbliżającymi się z północy siłami Armii Czerwonej zostały zignorowane, a dowództwo oddziałów białych zarzuciło wręcz rządowi bezpodstawne wtrącanie się do spraw obronności. 3 kwietnia jednostki Armii Czerwonej – 1 Dywizja Zadnieprzańska pod dowództwem Pawła DybienkiA. Adams, Bolsheviks in the Ukraine. The Second Campaign, 1918-1919, Yale University Press, New Haven & London 1963, s. 248. – przekroczyły przesmyk perekopski. Komitet Obrony półwyspu, naprędce sformowany przez rząd, nie był już w stanie faktycznie jej prowadzićP. Kenez, Red Advance..., s. 198.. Czerwoni posuwali się w głąb półwyspu, nie napotykając oporuP. Kenez, Red Advance..., s. 201.. Jedyną nadzieję białego rządu na przetrwanie była pomoc Wielkiej Brytanii i Francji. W Sewastopolu znajdował się niewielki francuski garnizon;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krymska Socjalistyczna Republika Radziecka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.