Julius Oscar Brefeld, znany głównie jako Oscar Brefeld (ur. 19 sierpnia 1839 w Telgte, zm. 12 stycznia 1925 w Berlinie) – niemiecki botanik i mykolog.
Życiorys Studiował farmację w Heidelbergu i Berlinie, a następnie pracował jako asystent Heinricha Antona de Bary na Uniwersytecie w Halle. W 1878 został wykładowcą botaniki w Eberswalde Forestry Academy w Eberswalde, a w 1882 profesorem botaniki na Westfalskim Uniwersytecie w Münster, a także kierownikiem ogrodów botanicznych. W 1898 zastąpił Ferdynanda Cohna na stanowisku profesora na Königliche Universität Breslau. W 1898 roku wykryto u niego jaskrę, w wyniku której w końcu całkowicie oślepł. Problemy ze wzrokiem spowodowały, że w 1909 roku przeszedł na emeryturę.
Brefeld opublikował liczne prace z zakresu mykologii, m.in. o wielu rodzajach zarodników wytwarzanych przez rdzowce (Pucciniales). Był pionierem technik hodowlanych w hodowli grzybów. Zastosował żelatynę jako podłoże hodowlane, dzięki czemu był w stanie zbadać poszczególne stadia rozwojowe różnych gatunków grzybów i ustalić ich relacje taksonomiczne. Wszedł w spór z Antonem de Bary (utrzymywał, że u grzybów wyższych nie występuje rozmnażanie płciowe). Dzisiaj wiemy, że rację miał A. de Bary.