Lia van Leer (hebr. ליה ון ליר, ur. jako Lia Greenberg 8 sierpnia 1924 w Bielcach w Besarabii w obecnej Mołdawii, zm. 13 marca 2015 w Jerozolimie) – pionierka kina izraelskiego, założycielka kinoteki hajfańskiej oraz jerozolimskiej, a także Izraelskiego Archiwum Filmowego i MFF w Jerozolimie. Za swój szczególny wkład w społeczeństwo i Państwo Izrael otrzymała w 2004 roku Nagrodę Izraela.

Życiorys Urodziła się w besarabskich Bielcach (rum. Bălți), które wówczas były częścią Rosji, po 1917 stały się częścią Rumunii, a obecnie należą do Mołdawii. Ojciec Simon Greenberg zajmował się eksporterem pszenicy, a matka była wolontariuszką WIZO.

Do Palestyny przybyła w 1940 roku w odwiedziny siostry mieszkającej w Tel Awiwie. Po zakończeniu II wojny światowej nie wróciła już do Rumunii. Ojciec został zamordowany przez Niemców w lipcu 1941 roku, a matka i babcia po deportacji do Naddniestrza zmarły w obozie koncentracyjnym. Studiowała na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, gdzie poznała holenderskiego przemysłowca Wima van Leer, tak jak ona miłośnika kina. Para pobrała się w 1952 roku i osiadła w Hajfie, jednak często podróżując po świecie. Ponieważ w tym czasie w Palestynie nie było profesjonalnych kin podróżowali po kraju pokazując filmy w małych osadach i kibicach.