Szturm na wieś Chalta (herb. הפשיטה על כפר חלתא, Ha-Pszita al kfar Chalta) – operacja Sił Obronnych Izraela przeprowadzona w nocy z 4 na 5 września 1969 roku podczas wojny na wyczerpanie. Atak żołnierzy kompanii zwiadu Brygady Golani na wieś Chalta w południowo-wschodnim Libanie był odwetem za ostrzał rakietowy na Kirjat Szmonę i Kefar Giladi. Celem operacji było zniszczenie baz palestyńskich bojowników wzdłuż granicy z Izraelem (w tzw. Fatahlandzie) i skłonienie przez to mieszkańców pogranicza do zerwania współpracy z palestyńskimi organizacjami. W trakcie ataku zniszczono zabudowania, które łączono z działalnością oddziałów palestyńskich oraz zabito bojowników. Po stronie izraelskiej zanotowano rannych.
Tło wydarzeń lewo|mały|203x203px|Izraelska linia Bar-Lewa wzdłuż wschodniego wybrzeża Kanału Sueskiego
Koniec wojny sześciodniowej w 1967 roku nie stanowił zakończenia konfliktu arabsko-izraelskiego. Państwa arabskie nie mogły się pogodzić ze zwycięstwem Izraela oraz ze wzrostem jego pozycji w regionie. We wrześniu 1967 roku odbyła się konferencja w Chartumie, na której do głosu doszli zwolennicy prowadzenia zdecydowanej polityki wobec Izraela. Uznali, że nie można prowadzić żadnych negocjacji i rozmów pokojowych z politykami izraelskimi.