Lewin był współautorem projektów rozplanowania i zabudowy centrum Mińska (1970–1975), Prospektu Maszeraua (obecnie Prospekt Zwycięzców), rekonstrukcji Troickiego Przedmieścia (1980–1986), pomników architektonicznych „Chatyń”, „Wyłom”, „Katiusza”, „Wyklęcie faszyzmu”, pomników Janki Kupały i Jakuba Kołasa w Mińsku (oba 1972), „Żołnierskie pole” w Wołgogradzie i wielu innych.
Leanid Lewin był prezesem Białoruskiego Zrzeszenia Organizacji i Gmin Żydowskich oraz prezesem Mińskiej Żydowskiej Fundacji Charytatywnej Chesed-Rachamim.
Nagrody Nagroda Leninowskiego Komsomołu Białorusi (1967); Nagroda Leninowska (1970).
Życie prywatne Leanid Lewin był żonaty, miał córkę. Zarówno żona, jak i córka były architektami.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Białoruskiego Państwowego Instytutu Politechnicznego Kategoria:Białoruscy architekci Kategoria:Laureaci Nagrody Leninowskiej Kategoria:Laureaci Nagrody Leninowskiego Komsomołu Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Białoruscy Żydzi Kategoria:Radzieccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2014