Eloy Eló Nvé Mbengono (ur. 1944, zm. 8 maja 2009) – polityk i prawnik z Gwinei Równikowej.

Urodził się w okolicach Mongomo w ówczesnej Gwinei Hiszpańskiej. Kształcił się w seminarium w Banapie, następnie uzyskał magisterium z prawa na Uniwersytecie Complutense w Madrycie. Powrócił do kraju w 1972, poświęcił się wykonywaniu zawodu adwokata, piastował również szereg funkcji administracyjnych. Po zamachu stanu z 1979 został wyznaczony na obrońcę z urzędu obalonego prezydenta Macíasa Nguemy w procesie zakończonym skazaniem polityka na śmierć przez rozstrzelanie.

Początek rządów Teodoro Obianga Nguemy Mbasogo oznaczał również znaczące przyspieszenie kariery politycznej Eló. Wszedł w skład komisji konstytucyjnej, która opracowała ustawę zasadniczą z 1982. Znalazł się wśród założycieli Partii Demokratycznej (PDGE), stanowiącej trzon zaplecza politycznego prezydenta (1987). Przez piętnaście lat pełnił funkcję ministra do spraw relacji z parlamentem. Był uznawany za głównego ideologa reżimu, w tym charakterze wielokrotnie krytykował demokrację wielopartyjną, wyrażał się również pochlebnie na temat frankizmu.