Przejściowo pracował jako chirurg rosyjskich szpitalach wojskowych w Płocku i Lipnie (zastępca lekarza naczelnego). W roku 1816 wojsko Królestwa Polskiego nie mogło pozwolić sobie na zatrudnienie go jako sztabschirurga, wskutek czego w październiku został lekarzem cywilnym. Zamieszkał na stałe w Płocku, gdzie pracował. W 1834 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł trzy lata później w Płocku.
Żonaty z Karoliną Kycman czy też Kitzman (później rozwiedziony), doczekał się dwóch synów: Jana Emila (zecera) i Franciszka (sybiraka). Pozostawił po sobie niemieckojęzyczne wspomnienia, później przełożone na polski i zatytułowane Mój pobyt w niewoli rosyjskiej w roku 1812.
Przypisy Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, Wydawnictwo „Gutenberg”, tom XII.
Linki zewnętrzne Mój pobyt w niewoli rosyjskiej w r. 1812 (wyd. 1913) w bibliotece Polona
Kategoria:Lekarze Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Sascy wojskowi Kategoria:Sasi w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1779 Kategoria:Zmarli w 1837 Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników