„Oko”, brał udział w powstaniu warszawskim. Rodzina przeżyła klęskę, lecz żona zmarła wkrótce potem. Grabowskiemu udało się wydostać synów z Polski i zająć się nimi w Londynie.
Po wojnie Grabowski założył małą sieć aptek w stolicy brytyjskiej w dzielnicach Earl’s Court i Chelsea oraz zaczął eksportować leki do Polski. Przy tym udało mu się otrzymać przedstawicielstwo PKO na teren Anglii.
W 1959 r. Grabowski, od młodych lat miłośnik sztuki, otworzył swą galerię, Grabowski Gallery, przy Sloane Avenue obok filii apteki. Był to okres rozkwitu sztuki Op-art i Pop-art w Londynie. Grabowski promował młodych malarzy nie tylko Brytyjczyków, ale i ludzi z diaspory, czyli przybyszy na Wyspy z całego niemal świata. Wśród nich znaleźli się Pauline Boty, Józef Czapski oraz Bridget Riley. Wystawianie u Grabowskiego nie było dla niego przedsięwzięciem komercyjnym, w zamian za wystawę mecenas oczekiwał tylko jednej pracy artysty, był to wyraz jego pasji. Galeria zorganizowała około dwieście wystaw w okresie swego dwudziestoletniego istnienia. Została zamknięta w 1975 r. Grabowski zmarł rok później i jest pochowany koło syna Andrzeja na North Sheen Cemetery.
Wspierał także muzea w Polsce: w tym Muzeum Narodowe w Warszawie i Muzeum Sztuki w Łodzi, przekazując mu 400 obrazów.