Kilkukrotnie startował w imprezach mistrzowskich. W mistrzostwach świata seniorów wziął udział trzykrotnie – w 1991 indywidualnie plasował się w szóstej dziesiątce (54. na skoczni dużej i 59. na normalnej), a drużynowo był dwunasty, w 1993 wystartował tylko w konkursach indywidualnych, zajmując 48. pozycję na skoczni normalnej i 54. na dużej, a w 1995 był indywidualnie 49. na większym i 54. na mniejszym obiekcie, a drużynowo zajął z Kanadyjczykami dziesiąte miejsce. Dwukrotnie wystartował na mistrzostwach świata w lotach narciarskich – w 1990 był 47., a cztery lata później 35. Trzykrotnie (w latach 1988–1990) brał udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie najlepszy rezultat uzyskał w 1990 (31. miejsce), a drużynowo w 1989 (dwunasta lokata).
W 1994 podczas jednego ze skoków w kompleksie Alberta Ski Jump Area w Calgary doznał poważnego upadku, w którym złamał kark. Powrócił do uprawiania sportu, jednak rok później zakończył karierę, po raz ostatni startując w mistrzostwach świata seniorów rozgrywanych w Thunder Bay w marcu 1995.
Czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Kanady. W 2009 został włączony do sportowej galerii sław północno-zachodniego Ontario ().