W przeciwieństwie do innych wysokich oficerów uniknął represji komunistycznych, dzięki wsparciu Georgi Dimitrowa.
W latach 1946–1950 pełnił funkcję posła bułgarskiego w Paryżu, a następnie wykładał w Akademii Wojskowej w Sofii. W 1953 przeszedł w stan spoczynku. Od 1963 wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Historyków Wojskowości.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (1916) porucznik (Поручик) (1917) kapitan (Капитан) (1923) major (Майор) (1930) podpułkownik (Подполковник) (1934) pułkownik (Полковник) (1938) generał major (Генерал-майор) (1943) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (1944)
Odznaczenia Order za Waleczność st. III i IV. Order Zasługi Wojskowej 2 stopnia Order Suworowa 1 stopnia Order Ludowej Republiki Bułgarii 1 stopnia
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Bułgarscy generałowie Kategoria:Bułgarscy ministrowie wojny Kategoria:Bułgarscy dyplomaci Kategoria:Ludzie urodzeni w Sofii Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Carstwo Bułgarii) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1979