Teresa Lelińska (ur. 21 września 1942 w Warszawie, zm. 29 grudnia 1997 w Przasnyszu) – polska nauczycielka, dyrektorka szkół, działaczka związkowa i społeczna.
Życiorys Teresa Lelińska urodziła się 21 września 1942 r. w Warszawie jako córka Henryka (1913–1989) i Zofii z domu Dzielińska. Mieszkała jako dziecko w Rostkowie, gdzie jej ojciec był kierownikiem Szkoły Powszechnej, matka pracownikiem umysłowym. W 1955 r. ukończyła Szkołę Podstawową nr 1, następnie w 1959 r. Państwową Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Licealnego w Przasnyszu. W 1965 r. ukończyła studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu i uzyskała tytuł magistra historii. W roku 1965 podjęła pracę w Technikum Mechanicznym i ZSZ w Przasnyszu jako nauczyciel historii. Organizowała obozy wędrowne dla uczniów oraz obozy w Bułgarii czy NRD. Otrzymała za tę działalność srebrną odznakę OHP. Była doceniana i bardzo lubiana przez uczniów. Organizowała krajowe i zagraniczne wycieczki dla nauczycieli. Przez dwie kadencje była prezeską ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego. W latach 1975–1978 objęła funkcję prezesa Rady Zakładowej ZNP w Przasnyszu, a w 1978 r. była członkinią prezydium Miejskiej Rady ZNP w Przasnyszu. W latach 1990–1997 była dyrektorką Zespołu Szkół Zawodowych i zarazem nauczycielką w tej szkole.