thumb|Hedychium coronarium thumb|Hedychium coccineum Wianecznik, hedychium (Hedychium J. Koenig) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Obejmuje ok. 50 lub 99 gatunków. Są to byliny rozprzestrzenione w strefie międzyzwrotnikowej, rosnące w górach i lasach. Wykorzystywane są jako rośliny lecznicze, kosmetyczne i ozdobne.
Nazwa rodzajowa utworzona została z greckich słów edys (znaczącego „słodki”) i chion (znaczącego „śnieg”) od wonnych, białych kwiatów gatunku typowego – wianecznika koronowego.
Rozmieszczenie geograficzne Występują one naturalnie na Madagaskarze oraz w południowej i południowo-wschodniej Azji. Centrum zróżnicowania stanowią południowe Himalaje i Malezja. Jako rośliny introdukowane i miejscami inwazyjne (zwłaszcza wianecznik koronowy i Gardnera) rośliny te rosną także w Korei, Australii, na wyspach Oceanii, w Ameryce Środkowej (od Florydy na południe) i Południowej (po północną Argentynę na południu) oraz w południowej Afryce. Wianecznik Gardnera uznany został za jeden ze 100 najbardziej inwazyjnych gatunków na świecie.