Larwy są saproksylofagami, żerującymi na butwiejącym drewnie iglastym i liściastym o wysokiej wilgotności.
Calopodinae rozprzestrzenione są głównie w Holarktyce, jednak przenikają też do krainy neotropikalnej i orientalnej. W Polsce stwierdzono dotąd tylko występowanie pniakowca piłkorożnego. W ościennej Słowacji oprócz niego występuje także Sparedrus testaceus.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1853 roku Achille Costa. Obejmuje około 50 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w dwóch rodzajach:
Calopus Fabricius, 1777 – pniakowiec Sparedrus Dejean, 1821
W zapisie kopalnym znany jest od cenomanu w kredzie. Z okresu tego pochodzi inkluzja Sparedrus archaicus w bursztynie birmańskim.
Przypisy
Kategoria:Zalęszczycowate