W latach 1905–09 Phillips została zaangażowana przez Sidneya i Beatrice Webb, a później przez Królewską Komisję ds. Praw Ubogich jako asystent w sprawach zdrowia publicznego, opieki medycznej i leczenia ubogich dzieci, badała też sytuację wdów i ich dzieci. W 1907 r. wstąpiła do Towarzystwa Fabiańskiego i Independent Labour Party a w 1908 r. do Women's Labour League. W 1909 r. wraz z Mary Longman i Ethel Bentham założyła dom. Wstąpiła do National Union of Women's Suffrage Societies. Od 1912 r. była redaktorem ulotki Women's Labour League (od 1913 wychodzącej pod tytułem „The Labour Woman”). W 1912 r. została wybrana radną Kensington, gdzie domagała się zapewnienia klinik dziecięcych, posiłków szkolnych, poprawy warunków mieszkaniowych i planów zatrudnienia oraz zakazu wyzyskujących warunków pracy. Podczas wojny była członkiem War Emergency Workers' National Committee, rady konsumenckiej Ministry of Food oraz Central Committee on Women's Training and Employment. W latach 1917–18 służyła w komitecie ds. odbudowy powojennej, gdzie często ścierała się z Beatrice Webb. W 1918 r. redagowała tom esejów „Women and the Labour Party”. W 1917 r.