Znajdują się tu drewniane kłody, które mają ponad 300 lat i które zostały znalezione podczas wykopalisk fosy Cytadeli Twierdzy Baturyńskiej.

Ekspozycja „Baturyn – siedziba Hetmańska” jest poświęcona barwnemu hetmańskiemu okresowi historii Baturyna. W latach 1669–1708 miasto było siedzibą hetmanów D. Ignatowicza, I. Samojłowicza, I. Mazepy i ośrodkiem życia politycznego, gospodarczego i kulturalnego Hetmańszczyzny.

Stolica Hetmańska została całkowicie zniszczona przez armię rosyjską pod dowództwem A. Mienszykowa 13 (2) listopada 1708 r. na szczycie swego rozwoju. Spalona ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem na miedzianej płycie ze śladami złocenia pracy mistrzów Ławry Peczerskiej z końca XVII wieku, która leżała w grobie starszej kobiety ze złamaną czaszką, stała się uosobieniem tragedii z 1708 roku. Wymownymi świadkami tragedii są fragment armaty-moździerzy, znajdującej się na ścianie twierdzy, oraz fragment dzwonu kościelnego. Temat zniszczenia Baturyna nie pozostawia obojętnym współczesnych artystów. Mistrzowie pędzla Andrij Iwachnienko oraz Mykola Danczenko