Później Koniew wraz z dywizją uczestniczył w operacji balatońskiej na początku marca 1945, następnie w operacji wiedeńskiej, w ramach której w końcu marca walcząc na 3 Froncie Ukraińskim zdobyła miasto Zalaegerszeg, a na początku kwietnia 1945 wdarła się na terytorium Austrii, zdobywając Fürstenfeld. Wojnę zakończył w Grazu. 24 czerwca 1945 wziął udział w Paradzie Zwycięstwa w Moskwie.
W czerwcu 1946 został dowódcą 23 Dywizji Zmechanizowanej, a w lipcu 1946 106 Gwardyjską Dywizją Powietrznodesantową. Od czerwca 1947 był szefem sztabu, a od października 1948 zastępcą dowódcy 137 Korpusu Piechoty, od kwietnia 1952 do czerwca 1955 był zastępcą dowódcy 14 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty, następnie zakończył służbę wojskową. Otrzymał honorowe obywatelstwo Małoarchangielska, Tulczyna, Radomyśla, Humania, Egeru, Grazu i innych miast.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (13 września 1944) Order Lenina (trzykrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie, w tym w 1939 i 28 lipca 1943) Order Suworowa II klasy Order Kutuzowa II klasy (10 stycznia 1944) Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Przypisy