Od 1844 budował pierwsze ciągniki parowe dla własnej firmy spedycyjnej.
W 1868, po śmierci Franza Haniela dom przerobiono na biura. Po zakończeniu II wojny światowej budowla była tymczasowym schronieniem dla wielu pracowników firmy Haniel i ich rodzin. Nawet państwowy bank centralny wynajmował pomieszczenia na parterze przez kilka lat dopóki nie wybudowano nowego bankuFranz Haniel & Cie. GmbH (Hrsg.): Haniel 1756–2006; Eine Chronik in Daten und Fakten. Duisburg 2006, ..
W 1960, w domu Franza Haniela powstał pomysł urządzenia muzeum, które po dziś dzień odwiedza rocznie 3.500 zwiedzających. W 1968 Muzeum Haniela zostało oficjalnie otwarte. Historyczne magazyny budynku zostały odrestaurowane i przekształcone w muzeum historii przemysłowej firmy i Duisburga. Od 1995 dostępna jest też część mieszkalna sąsiedniego domu, którą połączono z przejściami pierwszego i pakownią.
Muzeum posiada 3 piętra, na których udokumentowana jest historia rodziny – Haniel. Cały budynek ma 17 pomieszczeń starannie wyposażonych w rodzinne pamiątki. Między innymi pokój muzyczny z fortepianem, pokój Thusneldy – córki Friederike i Franza Haniela, biuro Franza Haniela z numerem telefonu 123 i bibliotekę.
Przypisy
Kategoria:Muzea biograficzne Kategoria:Prywatne muzea w Niemczech