Kontrabas transponuje oktawę w dół w kluczu basowym..
Aby uzyskać jeszcze niższe dźwięki, kontrabas wyposaża się w skomplikowane urządzenie przestrajające strunę E1 lub dodaje dodatkową niższą strunę C1, a w niektórych odmianach niemieckich - H2 (kontrabasy pięciostrunowe występują na ogół w orkiestrach symfonicznych i powszechnie nazywane są orkiestrowymi).
Eksperymenty w osiąganiu coraz niższych dźwięków doprowadziły do budowy instrumentów takich jak np. oktobas, trzystrunowa odmiana kontrabasu o wysokości ponad 3,9 m, zbudowana przez Jean-Baptiste’a Vuillaume’a w 1849. Na oktobasie grało jednocześnie dwóch instrumentalistów. Najniższym dźwiękiem granym przez instrument był C.
Czasami (w muzyce jazzowej) spotyka się też kontrabasy o 4 strunach, strojonych kwintami o oktawę niżej niż wiolonczela: C1, G1, D, A. Instrumenty te są jednak rzadkością. W 1989 Amerykanin John Geyer zbudował jeszcze większy instrument, Grand Bass, mierzący 4,5 m wysokości.
Wymiary Wysokość całego instrumentu (pudło+szyjka+nóżka) do ok. 200 cm, bez nóżki ok.