Skutkiem komunikacji jest przekazanie informacji, a jej konsekwencją jest wzrost dostosowania.
Ludzie i psy są zupełnie różnymi gatunkami i komunikują się w zupełnie różny sposób. Ludzka mowa ciała jest zupełnie inna niż mowa ciała psów. Czasem z tych różnic mogą wynikać różnego rodzaju pomyłki. Ludzie na przykład uwielbiają się przytulać, obejmować i ściskać. Psy obejmują się łapami w zasadzie tylko podczas walki.
Kanał dotykowy Zmysł dotyku odgrywa u psów ważną rolę w tworzeniu i umacnianiu więzi pomiędzy poszczególnymi osobnikami. Bodźce dotykowe odbierane są przez rozwijający się płód około 45. dnia życia. Psy posiadają cztery rodzaje receptorów czuciowych:
receptory dotyku lekkiego – umiejscowione są w okolicy mieszków nosowych pod powierzchnią skóry. receptory nacisku – znajdują się głębszych warstwach skóry, do ich pobudzenia potrzebna jest większa siła niż w przypadku receptorów dotyku lekkiego receptory bólowe – znajdują się w opuszkach palców, okolicach pyska psa, na brwiach i policzkach. Sztywne włosy czuciowe zwane wibrysami z licznymi zakończeniami nerwowymi są bardzo wrażliwe na bodźce dotykowe. Wibrysy pomagają psom poruszanie się w trudnym terenie, przy ograniczonym świetle.