Od 15 lutego 1864 do około 27 lutego 1864 chronili w swym dworze pułkownika Józefa Grekowicza. Wkrótce po 25 marca 1864 zorganizowała zakończoną powodzeniem ucieczkę z transportu więziennego zatrzymanego przez władze austriackie powstańca kpt. Niemirę.
Zarejestrowana do udziału w Wystawie Światowej w Paryżu w 1867 zgłosiła okno rzeźbione roboty misternej i snycerskiej, o sześciu szybach z przezroczystymi obrazkami. Na tej imprezie reprezentowała Orelec. Podczas wystawy paryskiej poświęcono jej artykuł w oficjalnym czasopiśmie ilustrowanym tej imprezy (L’exposition universelle de 1867) i z uznaniem opisano wykonane przez nią szyby symboliczne . Poświęciła na jego wykonanie dwa lata pracy pod Sanokiem, używając piłki i rylca. Efekt w postaci niejako płaskorzeźby stanowił sześć szyb alegorycznych, przedstawiających historię sześciu narodów europejskich, które autorka zobrazowała posiłkując się cytatami z Pisma Świętego i odnosząc swój opis do epizodów z życia Jezusa. Opisanymi narodami byli Niemcy, Francuzi, Anglicy, Włosi, Węgrzy, Polacy. W rogach każdej z szyb umieściła podobizny wybitnych przedstawicieli tychże nacji. Jej dzieło zostało uznane za niepospolite. Wykonany ekran podarowała władcy Austro-Węgier Franciszkowi Józefowi, który w rewanżu przesłał jej naszyjnik z medalionem.