Armia amerykańska przydzieliła mu przy produkcji filmu technicznego doradcę, odznaczonego Medalem Honoru, Raymonda Harveya, kolegę Fullera z czasów II wojny światowej. Ta dwójka spotkała się też na planie późniejszego filmu Verboten! (1959); przy tej produkcji Harvey też pełnił rolę doradcy technicznego.

Ulubiony film Fullera, spośród tych zrealizowanych przez niego, Park Row (1952) przedstawiał historię amerykańskiego dziennikarstwa. Darryl Zanuck zasugerował, by film miał formę musicalu, ale Fuller, zirytowany tą wizją, odmówił. Filmowiec postanowił zrealizować obraz na własną rękę, na którego produkcję złożyły się głównie jego własne oszczędności. Amerykański filmowiec, Quentin Tarantino, określił ten film jako: „jeden z najwspanialszych listów miłosnych w historii filmu, a jednocześnie miłosny list skierowany do dziennikarstwa”.

Kolejnym obrazem Fullera był film noir, Kradzież na South Street (1953), w którym wystąpił Richard Widmark. W 2018 roku amerykańska Biblioteka Kongresu uznała film za dzieło „kulturalnie, historycznie lub estetycznie znaczące”, które umieszczono w National Film Registry.