Do PZTW klub został przyjęty w roku 1929.
W roku 1930 „Syrena” była siódmym co do wielkości klubem wioślarskim Warszawy, ze 120 członkami. W 1931 liczba ta wzrosła do 360. Klub posiadał żeńską sekcję wioślarską. W okresie tym klub uzyskał działkę przy ulicy Solec 10, na której, w 1935 roku zakończono budowę jednej z największych i najnowocześniejszych przystani warszawskich. Była murowana (jako jedna z nielicznych) i wyróżniała się charakterystyczną kolumnadą od strony Wisły. Oprócz hangarów na łodzie, znajdowała się tam m.in. kawiarnia.
KW Syrena obchodziła uroczyste otwarcia i zamknięcia sezonu, organizowała regaty, ale też urządzała tańce, przyjęcia i zabawy na swojej przystani. W uroczystościach klubowych często uczestniczył prezydenta miasta Warszawy, Stefan Starzyński.
W 1935 roku zapadła decyzja, by Syrena stała się klubem wielosekcyjnym (wcześnie istniały jedynie „koła” umożliwiające towarzyskie uprawianie sportów innych niż wioślarstwo). Stopniowo spadało zainteresowanie członków wioślarstwem, a coraz większego znaczenia nabierały inne sekcje. Od 1937 „Syrena” rozpoczęła intensywnie pozyskiwać zawodników innych klubów – w tym reprezentantów kraju w kolarstwie, lekkiej atletyce i boksie.