Marian Rawa (ur. 14 lipca 1918 w Zamościu, zm. 29 grudnia 2006 w Warszawie) – polski nauczyciel języka polskiego, historyk, dyrektor szkoły, działacz partyjny, związkowy i społeczny. Życiorys Marian Rawa urodził się 14 lipca 1918 r. w Zamościu w powiecie makowskim. W latach 1932–1936 był uczniem w niższym seminarium pasjonistów w Przasnyszu. Następnie był klerykiem nowicjatu pasjonistów w Sadowiu o imieniu zakonnym Antoni w latach 1936–1939. W okresie II wojny światowej zajmował się pracą u brata na gospodarstwie w Zamościu oraz działalnością konspiracyjną. Od 1943 do 1945 pracował przymusowo w Prusach. W latach 1945–1951 pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych w Zamościu, Gostkowie, Nowym Brzozowie, Przasnyszu. Jednocześnie w 1946 roku uczył się w Liceum Pedagogicznym w Mławie uzyskując maturę dla eksternistów. Kontynuując edukację zaocznie w latach 1947–1951 w Instytucie Pedagogicznym ZNP w Warszawie otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich. W 1955 r. podjął zaoczne studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale polonistyki i w roku 1960 uzyskał dyplom.