W 1884 r. po raz pierwszy pokazała popiersie portretowe na wiosennej wystawie w Charlottenburgu, a w 1887 r. wygrała nagrodę pieniężną za grupę fontann „Thor z wężem Midgardu” (Thor med Midgaardsormen). W 1895 roku zdobyła nagrodę za projekt wejścia głównego Ratusza w Kopenhadze. W tym samym roku Copenhagen Art Association pokazało jej prace na wystawie indywidualnej. W 1889 r. przez prawie rok uczęszczała do nowo otwartej szkoły artystycznej dla kobiet w Kopenhadze, co było równoznaczne z Królewską Duńską Akademią Sztuki.
Wraz z rzeźbiarką Agnes Lunn (1850–1941) podróżowała do Holandii, Belgii i na światową wystawę w Paryżu w 1889 r., gdzie zdobyła brązowy medal za rzeźbę z brązu „Two Calve”. W latach 1892–1944 regularnie brała udział w wystawach w bezpłatnych salach wystawowych w Kopenhadze.
W 1932 uczestniczyła w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w konkursach na osiągnięcia artystyczne.
18 kwietnia 1891 Anna Maria Carl-Nielsen wyszła za mąż za duńskiego kompozytora Carla Nielsena. Razem mieli troje dzieci: Johanne Carl-Nielsen, Anne Marie Frederikke Carl-Nielsen, Hans Børge Carl-Nielsen.
Jej pogrzeb odbył się w katedrze w Kopenhadze. Jest pochowana na cmentarzu Vestre Kirkegård obok męża.