Jan Antoni Rogowicz (ur. 1881 w Warszawie, zm. 1945 w Sachsenhausen) – polski inżynier chemik, przemysłowiec i polityk okresu II Rzeczypospolitej, senator Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem II i III kadencji.

Życiorys Syn Jakuba Ignacego Rogowicza (1839–1896), warszawskiego lekarza ginekologa i Marii z Zawadzkich (1841–1939). Był bratem literata i tłumacza Wacława Rogowicza (1876–1960) oraz architekta ogrodnictwa Stefana Rogowicza (1891–1946). Miał także siostrę Jadwigę (1878–1971).

W 1905 uzyskał dyplom inżyniera chemika na Politechnice Warszawskiej. Prowadził także uzupełniające studia z dziedziny cukrownictwa na Uniwersytecie Berlińskim. Po powrocie do Polski kierował cukrownią na Kujawach. W 1909 wraz z inżynierami Orłowskim i Rożenem założył w Warszawie dom handlowy i biuro techniczne zajmujące się sprzedażą dostawą artykułów technicznych dla cukrowni, fabryk i dróg żelaznych. Od 1913 prowadził z Orłowskim sprzedającą materiały izolacyjne oraz produkty ze smoły i asfaltu firmę „Orłorog”. W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku pełnił funkcje wiceprezesa Towarzystwa Handlowo-Przemysłowego Mieczysław Zagajski S-ka Akc. w Warszawie i członka rady nadzorczej Zakładów Chemicznych S-ka Akc.