Imperium słońca (tyt. oryg. Empire of the Sun) – autobiograficzna powieść historyczna z 1984 brytyjskiego autora J.G. Ballarda.

Książkę w Polsce wydała po raz pierwszy Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” w 1990 w tłumaczeniu Lecha Jęczmyka.

W 1984 książka zdobyła nagrody James Tait Black Memorial Prize oraz . Znalazła się także w ścisłym finale najbardziej prestiżowego brytyjskiego wyróżnienia literackiego, czyli Nagrody Bookera.

Treść Jedenastoletni Jim Graham (wzięte od imion Ballarda), mieszkający w Szanghaju, zostaje rozłączony z rodzicami w dniu ataku na Pearl Harbor. Do końca wojny przebywa w japońskim obozie dla internowanych, gdzie panuje bezprawie i liczy się tylko umiejętność przeżycia. Czytelnik obserwuje bezsens i chaos wojny z perspektywy dziecka, rejestrującego niezrozumiały świat dorosłych.

Wątki autobiograficzne Ojciec Ballarda był prezesem oddziału dużej firmy w Szanghaju. James spędził tam wczesne dzieciństwo na tzw. „osiedlu międzynarodowym” (Shanghai International Settlement). Uczęszczał do szkoły przy anglikańskim kościele Świętej Trójcy. Po wybuchu II wojny chińsko-japońskiej w 1937 rodzina zmuszona została do opuszczenia swego domu i przeniesienia się do centrum miasta, aby schronić się przed bombardowaniami.