wewnątrzokresowość preferencji homotetycznych Preferencje są międzyokresowo homotetyczne, jeśli w tym samym czasie konsumenci o różnych dochodach, ale mający te same ceny i identyczne preferencje będą domagać się towarów w tych samych proporcjach.
Preferencje są wewnątrzokresowo homotetyczne, jeśli w danych przedziałach czasu, bogaci i biedni decydenci są równie niechętni wobec proporcjonalnych wahań w swojej konsumpcji.
Współczesne modele makroekonomiczne i z zakresu finansów publicznych często przyjmują stałą względną awersję do ryzyka dla użyteczności okresowej (nazywanej również użytecznością izoelastyczną). Powodem jest to, że w połączeniu z addytywnością w czasie daje to homotetyczne preferencje wewnątrzokresowe i ta homotetyczność ma istotne znaczenie analityczne (np. pozwala na analizę stanów stabilnych w modelach wzrostu tzw. steady state). Założenia te implikują, że elastyczność substytucji wewnątrzokresowej j i jej odwrotność, czyli współczynnik awersji do ryzyka, są stałe.
Dowody Wiadomo jednak, że w rzeczywistości wzorce konsumpcji zmieniają się wraz z zamożnością. Oznacza to, że preferencje nie są w rzeczywistości homotetyczne. Wiadomo również, że zmiany cen względnych wpływają na ludzi w różny sposób, nawet jeśli wszyscy mają do czynienia z tym samym zestawem cen.
Przypisy
Kategoria:Mikroekonomia