26 stycznia oddziały 21 Armii spotkały się z 13 Gwardyjską Dywizją Piechoty ze składu broniącej Stalingradu od września 62 Armii na północ od Kurhanu Mamaja. Kocioł stalingradzki został przecięty na dwie części. Paulus i większość jego starszych oficerów znajdowało się w mniejszej, południowej części kotła w centrum Stalingradu. Północnym kotłem dowodził dowódca XI Korpusu gen. Karl Strecker i skupiał swoje wojska na obszarze wokół Stalingradzkiej Fabryki Traktorów.
W krwawych walkach Sowieci stopniowo oczyścili centrum miasta. 31 stycznia niemiecki opór w południowym kotle ograniczał się już tylko do pojedynczych budynków. Siły radzieckie dotarły do kwatery głównej Paulusa (świeżo awansowanego przez Adolfa Hitlera na feldmarszałka) w Domu Towarowym Uniwermag, a pozostali żołnierze niemieccy przestali stawiać opór. Do budynku weszli oficerowie sztabu radzieckiego i negocjowali warunki z gen. Arturem Schmidtem. Paulus odmówił bezpośredniego udziału w rozmowach kapitulacyjnych. W niewoli radzieckiej Paulus zaprzeczał, że się poddał, twierdząc, że został zaskoczony. Odmówił wydania pozostałym wojskom niemieckim w południowej kotła poddania się, utrzymując, że nimi nie dowodzi.