Przy bocznym wejściu do świątyni (od wewnątrz) wmurowany jest herb zachowany z poprzedniego kościoła. Został on znaleziony przypadkowo w 2003 wśród gruzu, podczas porządkowania cmentarza.
Architektura Jednonawowy obiekt wzniesiono z piaskowcowych bloków i cegieł na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Wieża jest podzielona gzymsem na dwie kondygnacje, a jej parter służy jako główne wejście do świątyni. Portal wejściowy zwieńczony jest trójkątnym frontonem wspartym na dwóch pilastrach. Nad prostokątnym otworem wejściowym znajduje się tympanon, który ma podobną dekorację sztukatorską jak przód frontonu i głowice pilastrów. Fasady dzielone są lizenami zwieńczonymi łukowatym fryzem pod profilowanym gzymsem.
Wnętrze i wyposażenie Wnętrze jest sklepione i ozdobione freskami z początku drugiej połowy XIX wieku. Zachowało się niewiele oryginalnego wyposażenia, nie licząc ołtarza głównego i dwóch ołtarzy bocznych, częściowo pozbawionych pierwotnego detalu. Wpływ na to miały rabunki i dewastacje. Organy Johanna Bartha pochodziły z 1855 i zostały przeniesione do kościoła św. Prokopa w Hoříněvsi.