Języki mieszane służą wyrażaniu nowej tożsamości społecznej lub podtrzymywaniu tożsamości etnicznej w nowym środowisku językowym.
Języki mieszane należą do kategorii języków kontaktowych, podobnie jak języki pidżynowe i kreolskie. Często, choć nie zawsze, języki mieszane są wyraźnie odróżniane od pidżynowych i kreolskich. W innym ujęciu języki pidżynowe i kreolskie rozpatruje się jako typy języków mieszanych. Językami mieszanymi zajmuje się subdyscyplina językoznawstwa – kreolingwistyka. W języku angielskim języki mieszane bywają określane różnymi terminami; poza określeniem w użyciu są terminy: , , , , .
Pewien stopień wymieszania wykazują wszystkie języki świata, czego świadectwem jest występowanie zapożyczeń słownikowych (np. w przypadku języka angielskiego jedynie ok. 26% leksyki ma pochodzenie germańskie). Rozróżnienie między językami mieszanymi a językami podlegającymi zjawiskom socjolingwistycznym (kontakt językowy, – przełączanie kodów, zapożyczanie itp.) nie zostało dobrze wypracowane na gruncie lingwistyki. Niektórzy językoznawcy wskazują jednak na istnienie zjawiska mieszania (hybrydyzacji) języków, a języki mieszane uznają za odrębną warstwę języków, skutecznie wymykającą się tradycyjnym teoriom lingwistycznym. Przykładowo V.