thumb|Grób Juliusza Gilewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Juliusz Gilewicz (ur. 1 listopada 1890 w Białopolu, zm. 11 października 1943 w Auschwitz-Birkenau) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, żołnierz Armii Imperium Rosyjskiego podczas I wojny światowej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari. Podczas II wojny światowej działał w Związku Walki Zbrojnej, był dowódcą organizacji konspiracyjnej w obozie Auschwitz-Birkenau, tam też zginął.

Życiorys Urodził się w rodzinie Mieczysława i Amelii z Podczaszyńskich (1862–1940). Uczył się w gimnazjum w Żytomierzu, skąd został wydalony za przynależność do tzw. „Polskiej Korporacji Samokształceniowej”. Maturę zdał jako ekstern w Wiaźmie w 1909 roku. W tym też roku podjął studia na Uniwersytecie Kijowskim. Ukończył sześć semestrów na Wydziale Medycznym i dwa na Wydziale Prawnym. Wybuch I wojny światowej uniemożliwił mu kontynuowanie nauki. W styczniu 1915 roku został powołany do odbycia służby w armii carskiej. Otrzymał przydział do Szkoły Pilotów w Gatczynie, po jej ukończeniu został pilotem 3. eskadry. W jej składzie wziął udział w walkach na froncie. Od września 1917 roku był żołnierzem oddziału lotniczego I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego.