Zajmują się rolnictwem (kukurydza, warzywa, owoce, ryż, palma kokosowa, przyprawy), rozwinęli również rybołówstwo i hodowlę zwierząt. Bardzo wielu pracuje w administracji. Tradycyjny ubiór – sarong, kain tenun, od XIX wieku wypierany przez ubiór europejski. Małżeństwo ma charakter patrylokalny. Organizacja społeczna bazuje na bilateralnym systemie pokrewieństwa (w linii matki i w linii ojca). Posługują się nazwiskami (zamężne kobiety podają swoje nazwisko rodowe po nazwisku męża), co nie jest w Indonezji zupełnie powszechne. Tradycja małżeństw aranżowanych zanikła. Mają bogaty folklor, zwłaszcza muzyczny i taneczny. Tradycyjny taniec wojenny – (cakalele), znany również na Molukach.
W języku indonezyjskim bywają określani jako orang Manado (zamiast orang Minahasa). Manado to bowiem główne miasto regionu, a zarazem ośrodek administracyjny prowincji Celebes Północny. Nie jest to jednak ścisłe określenie żadnej grupy etnicznej. Czasem tym mianem określa się ogólnie ludność prowincji, zwłaszcza poza regionem. Na genezę orang Manado (ludności miasta Manado i okolic) składają się różne społeczności (w tym Minahasa, Sangir, Gorontalo, Ternate i Bolaang-Mongondow), wraz z obcokrajowcami i przybyszami z innych części archipelagu.