Wacław Jurek (ur. 13 września 1896 w Krępie, zm. 4 września 1971 w Grudziądzu) – chorąży pilot Wojska Polskiego, żołnierz Armii Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej, uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari. W czasie II wojny światowej był więźniem KL Stuthoff.
Życiorys Syn Ignacego i Konstancji z Czekalskich, był ich siódmym dzieckiem spośród dziewięciorga. Po ukończeniu sześcioklasowej szkoły ludowej w 1910 roku w Krępie, w 1911 roku rozpoczął trzyletnią praktykę ślusarską, a od 1914 roku pracował jako pomocnik ślusarza. Dalszą naukę przewał mu wybuch I wojny światowej. 1 października 1915 roku został powołany do odbycia służby w armii niemieckiej i otrzymał przydział do niemieckiego lotnictwa wojskowego. Jako mechanik służył początkowo w Zapasowym Oddziale Lotniczym nr 4 w Ławicy, w maju 1916 roku został przydzielony do szkoły we Freiburgu, gdzie służył do 1 maja 1917 roku, a następnie do szkoły w Paderborn. W Berlinie na lotnisku Johannisthal ukończył kurs stabilizacji samolotów w wytwórni lotniczej „Albatroswerke", kurs mechaników lotniczych w fabryce silników Mercedes-Daimler w Stuttgarcie, wulkanizacji opon w fabryce Continental w Hanowerze.