Na początku października brał udział w atakach na pociągi pancerne w rejonie Zwiahla, czym zmuszono je do wycofania się do Korostenia.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. W Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty nr 1 w Chełmnie odbył pięciomiesięczny kurs, który ukończył z 174. lokatą. Od 13 lipca 1922 roku służył w 1. pułku lotniczym w 12. eskadrze wywiadowczej i 13. eskadrze linowej. 1 sierpnia 1923 roku brał udział w pokazach zorganizowanych z okazji pobytu w Polsce króla rumuńskiego Ferdynanda I, za co został odznaczony Orderem Wiernej Służby I klasy.
1 grudnia 1926 roku został skierowany jako instruktor do Oficerskiej Szkoły Lotnictwa (OSL). 26 marca 1926 roku został przeniesiony z OSL do Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania (LSSiB), gdzie służył jako pilot w Eskadrze Szkolnej nr 1. Jako doświadczony pilot dokonywał również oblotów samolotów remontowanych w parku lotniczym. W latach 1931–1932 przeszedł przeszkolenie w ramach Wyższej Szkoły Pilotażu. Był jednym z dwóch pilotów latających na samolotach Farman F-68 Goliath, wykorzystywanych do szkolenia spadochroniarzy.