Występują też zapożyczenia z bliżej niespokrewnionych języków mongondow, ponosakan i ratahan.
Powasnie zagrożony wymarciem, jest wypierany przez malajski miasta Manado i język indonezyjski. W latach 90. XX w. podano, że jest wykorzystywany w ograniczonym zakresie (jedynie w sytuacjach nieformalnych), a w roli prymarnego języka wśród osób młodszych występuje wyłącznie lokalny malajski.
Według danych z 2018 r. użycie tonsawang ogranicza się do kontaktów domowych oraz pewnych obrzędów i wydarzeń kulturalnych. W większych miejscowościach (jak np. Tombatu) przestał być powszechnie używany, a w mniejszych wsiach jego znajomość zachowują tylko osoby ze starszego pokolenia. Młodszym grupom wiekowym jest praktycznie nieznany, choć część osób potrafi przywołać pewne wyrażenia w tym języku bądź w pewnym (ograniczonym) stopniu go rozumie.
Stosunkowo słabo poznany, do lat 70. XX w. opublikowane materiały ograniczały się do list słownictwa. Dokumentacją tego języka zajmował się Timothy C. Brickell. Został też opisany w postaci słownika (Kamus Tonsawang/Toundanow-Indonesia, 2012).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki filipińskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji