Podstawowym elementem w operach Pizzettiego jest deklamacja, melodia oparta jest na małych interwałach, głosy poruszają się prawie wyłącznie w rejestrach centralnych, chór zaś w partiach dialogowych i refleksyjnych pełni rolę grupowego komentatora. Za życia kompozytora jego twórczość cieszyła się dużym uznaniem, choć zarzucano mu zbytnią statyczność jego oper. Po jego śmierci zainteresowanie nią spadło.
Był autorem prac La musica dei Greci (Rzym 1914), Musicisti contemporari (Mediolan 1914), Intermezzi critici (Florencja 1921), Paganini (Turyn 1940), Musica e dramma (Rzym 1945) oraz La musica italiana dell’Ottocento (Turyn 1946).
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Ludzie urodzeni w Parmie Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej