Jan Bolesław Czyrko (ur. 6 maja 1899 w Brodach, zm. 15 grudnia 1972) – major artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się w Brodach, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Stefana Nicefora. Był młodszym bratem Władysława Józefa (1896–1970), majora dyplomowanego piechoty.

Do wiosny 1930 pełnił służbę w 5 pułku artylerii polowej we Lwowie między innymi na stanowisku dowódcy drużyny łączności. 27 stycznia 1930 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 37. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1932 został przeniesiony do 2 pułku artylerii lekkiej Legionów w Kielcach.

Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 14. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym samym czasie ponownie pełnił służbę w 5 pal we Lwowie na stanowisku dowódcy I dywizjonu.

Na tym samym stanowisku walczył w czasie kampanii wrześniowej. W dniach 1-4 września dowodzony przez niego dywizjon został przetransportowany koleją do Włocławka, gdzie wszedł w skład Oddziału Wydzielonego ppłk. dypl. Stanisława Sadowskiego. Walczył w bitwie nad Bzurą. 19 września dostał się do niemieckiej niewoli.