Wybuch I wojny światowej zastał go w majątku żony Bokijówce na Podolu. Był wraz z rodziną internowany w Odessie (1914–1917). Latem 1917 w ramach wymiany między Rosją a Austro-Węgrami powrócił do Galicji. Potem pracował w delegaturze austro-węgierskiego MSZ w okupowanym przez państwa centralne Kijowie (wrzesień - listopad 1918).
Od lutego 1919 pracował w MSZ odrodzonego państwa polskiego, gdzie początkowo był naczelnikiem Wydziału Amerykańskiego, następnie Wydziału Ustrojów Międzynarodowych, a od 1921 Wydziału Ogólnego w Departamencie Politycznym. Równocześnie był przewodniczącym Wyższej Komisji Dyscyplinarnej MSZ (1919-1922). Następnie konsul generalny RP w Montrealu (1922–1931)Katarzyna Szrodt, Historia Konsulatu Drugiej Rzeczypospolitej Polskiej w Montrealu, Warszawa 2012Zjazdy konferencje konsulów polskich w USA. Protokoły i referaty 1920-1938, opracował Edward Kołodziej, Tadeusz Radzik, Lublin 2004, . Opublikował książkę Kanada w roku 1923, Warszawa 1924. W 1931 został odwołany przez wiceministra Józefa Becka, a następnie przeszedł w stan spoczynku.