Marian Łapiński (ur. 6 sierpnia 1909 w Pratulinie, zm. 29 lutego 1992 w Warszawie) – polski elektrotechnik, profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej.

Życiorys W 1928 ukończył seminarium nauczycielskie w Ursynowie i rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym w Szkole Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Ukończył je w 1932, a następnie odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych w Zegrzu. Następnie rozpoczął pracę jako asystent w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym na Wydziale Teletechniki w Dziale Telefonii Nośnej, jego zadaniem było opracowanie dodatkowego połączenia telefonicznego Warszawy z Gdynią za pomocą przewodów napowietrznych (tzw. telefonia nośna). Po jego realizacji awansował na stanowisko kierownika Działu aparatów Pomiarowych i zajmował je do wybuchu II wojny światowej. Od 1944 kierował Technikum Łączności, które powstało przy Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym (PIT), ponieważ dyplomy ukończenia Szkoły Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda zmuszony został w 1945 do ponownej obrony pracy magisterskiej. Od 1945 prowadził działalność naukowo-badawczą w PIT, a następnie w wydzielonym z niego Instytucie Łączności. Równocześnie pracował na Politechnice Warszawskiej, od 1945 był asystentem, od 1946 adiunktem.