Nibugar jasnonogi (Berytinus signoreti) – gatunek pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny smukleńcowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1859 roku przez Franza Xaviera Fiebera pod nazwą Berytus signoreti. Przez część autorów umieszczany jest w podrodzaju Berytinus (Lizinus).
Morfologia Pluskwiak o silnie wydłużonym ciele długości od 4,2 do 6 mm. Podstawowe ubarwienie ma jasnobrązowawożółte. Głowa ma pomiędzy oczami złożonymi pozbawione owłosienia, nagie, jaśniejsze niż reszta jej powierzchni żeberka. Za oczami brak jest ciemnej, podłużnej smużki. Na czole umieszczony jest wyrostek o mniejszych rozmiarach i bardziej zaokrąglonym kształcie niż u podobnego B. striola. Wszystkie pary odnóży mają w odsiebnych częściach ud zgrubienia tak samo jasne, jak ich niezgrubiałe części. Czułki mają czarne lub ciemnobrązowe człon ostatni i wierzchołek członu przedostatniego, natomiast zgrubienie u szczytu członu pierwszego jest nieprzyciemnione. Półpokrywy charakteryzują się ciemnobrązowym do czarnego wierzchołkiem przykrywki oraz obecnością w użyłkowaniu zakrywki komórki pozbawionej ciemnej plamy;