Częściowo pochodzą one z Czech, a w najstarszych występują czeskie naleciałości językowe i czechizmy (Psałterz floriański, Biblia królowej Zofii czy drukowana Biblia Leopolity wykazująca zależność od Biblii Severýna i Biblii Melantricha).
Wydania drukowane W roku 1475 w Pilźnie wydano drukiem Nowy Testament, a w 1487 w Pradze Psałterz. Pełny przekład Biblii ukazał się drukiem w roku 1488 w Pradze – Biblia praska, a rok później Biblia kutnohorska. Dzięki temu czeska Biblia stała się piątym pierwodrukiem Pisma Świętego (po łacinie 1455, niemieckim 1466, włoskim 1471 i katalońskim 1478).
W roku 1506 ukazała się wydana we Włoszech Biblia wenecka (Benátská bible). Kolejny przekład Biblii to edycja drukarza Pavla Severýna w dwóch różniących się wydaniach (1529 i 1537). W roku 1533 Nowy Testament wydał Beneš Optát tłumaczący z grecko-łacińskiego tekstu Erazma. W roku 1549 ukazała się pierwsza Biblia drukarza Jiřího Melantricha (oparta na edycji Severýna), a w roku 1613 Biblia jego wnuka Samuela Adama z Veleslavína, który sympatyzował z Jednotą Braterską. W latach 1564 i 1568 ukazał się NT Jana Blahoslava.