Nikołaj Siergiejewicz Kryłow (; ur. w Ustiużnej, Gubernia wołogodzka, zm. 21 czerwca 1947 w Leningradzie) – radziecki i rosyjski fizyk teoretyczny znany z prac o podstawowych zagadnieniach mechaniki klasycznej, fizyki statystycznej i mechaniki kwantowej.
Ustanowił prawo mieszania w przestrzeni fazowej i jego związek z hipotezą ergodyczną, zapoczątkował stochastyczne ujęcie teorii chaosu deterministycznego w fizycznych układach dynamicznych wskazawszy na własność mieszania i związaną z nią lokalną niestabilność prawie wszystkich trajektorii w przestrzeni fazowej jako warunku wystarczającego relaksacji układu dynamicznego do stanu równowagi termodynamicznej. Współautor twierdzenia Focka-Kryłowa o rozpadzie stanu niestacjonarnego w mechanice kwantowej.
Tło rodzinne Pochodził z rodziny prawników Cesarstwa Rosyjskiego, jej przedstawiciele byli znani w ZSRR i są znani w Rosji, w rodzinie zapoczątkował działalność zawodową w dziedzinie nauk fizycznych.