Surovec koncentrował się na napadach na szlachtę i bogatych kupców, starając się utrzymać przyjazne stosunki z ludnością wiejską, co umożliwiało bandzie dużo łatwiejsze rozproszenie się i ucieczkę przed pościgiem; niekiedy bywa mu przypisywany zamiar wzniecenia powstania antyfeudalnego.
Począwszy od sierpnia 1740 roku austriacka administracja zorganizowała przeciw drużynie Surovca obławę na wielką skalę. Późnym wieczorem 16 września, podczas pijatyki w karczmie w Pohronskiej Polhorze, harnaś z zaledwie jednym przybocznym (Gregušem) został zaskoczony przez sześciu członków straży obywatelskiej. Obydwu pojmano po zawziętym starciu, w którym Surovec odniósł ciężkie rany postrzałowe oraz od topora. Po torturach obaj zbójnicy zostali skazani na śmierć. Wyrok na Surovcu został wykonany w pobliżu Brezna, na wzgórzu zwanym Viselnice, poprzez łamanie kołem od góry 11 października (niektóre źródła podają ścięcie oraz inne daty, jak 20 września, 10 lub 11 listopada). Wkrótce potem schwytano i osądzono także większość pozostałych członków bandy.