Bohuslav Tablic opublikował po czesku w roku 1809 wiersz zatytułowany Jakub Surowec Loupežnjk Orawský – był to przekład z anonimowego rękopisu słowackiego (rękopis zachował się; jego powstanie jest datowane między piątą a ósmą dekadą XVIII wieku) i jeden z najwcześniejszych znanych przykładów tematyki zbójnickiej w piśmiennictwie. Wiersz ten, o długości 348 wersów, ma formę autoportretu elegijnego, którego podmiotem lirycznym jest osadzony w celi śmierci Surovec. Występuje w nim często wykorzystywany, ale w tym przypadku sprzeczny z faktografią motyw zbójnika zdradzonego przez kochankę. Postać Surovca wzmiankuje w swojej twórczości również Kazimierz Przerwa-Tetmajer, aczkolwiek powierzchownie i niezgodnie z obecnym stanem wiedzy historycznejNajgorszą – jak opowiadają – miał śmierć Jakób Surovec, który posiadał własnej roboty strzelbę o dwóch lufach a jednym kurku w pośrodku (coś w rodzaju garłacza Konewki z „Pana Tadeusza”), wbito go bowiem na pal.. Znana jest jednak także przyśpiewka góralska wypominająca mu obżarstwoSurowiec, Surowiec, kieloś wyżarł owiec?