Niemniej rdzenni mieszkańcy wnętrza wyspy prawie w zupełności oparli się wpływom Ternate.
Dzielą się na szereg grup regionalnych i dialektalnych, w tym Wae Sama, Masarete, Rana i Fogi. Północna grupa Lisela jest stosunkowo odrębna pod względem cech językowych. Wiele osób z ludu Buru (zwłaszcza Masarete) zamieszkuje również miasto Ambon, Dżakartę, a także Holandię. Ludność Masarete została najsilniej poddana wpływom chrześcijaństwa i edukacji. W środowiskach mieszanych wśród etnicznej ludności Buru przyjął się islam. Muzułmańscy Buru zamieszkują obszar nadbrzeżny, od północnych i wschodnich wybrzeży wyspy, aż po rejon zatoki Namrole na południu. Ludność Buru rzutowała na etnogenezę ludu Kayeli.
Do tradycyjnych zajęć Buru należą: rolnictwo tropikalne (ryż, proso, maniok, bataty), łowiectwo (dziki, jelenie, kuskusy), hodowla psów i kur. Od XIX do XX w. byli zaangażowani w produkcję olejku kajeputowego i kopry. Istotną rolę odgrywa sago. Podstawę organizacji społecznej w górach tworzy lokalizowany ród patrylinearny (fena), na wybrzeżu – społeczność sąsiedzka (negri). Funkcjonuje system klanów i egzogamia, czyli zwyczaj zawierania małżeństw poza własnym klanem. Małżeństwo ma charakter patrylokalny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Molukańczycy Kategoria:Ludy austronezyjskie