Adam Grabowski, właśc. Adam Jan Pius Wacław Goetzendorf-Grabowski herbu Zbiświcz (ur. 5 maja 1827 w Łukowie koło Obornik, zm. 11 grudnia 1899 w Brixen) – polski arystokrata, hrabia, w trakcie powstania styczniowego związany ze stronnictwem białych.
Brał udział w spisku, którego celem było przechwycenie kierownictwa nad powstaniem przez jego stronnictwo. 12 kwietnia 1863 zastrzelił w nierównym pojedynku Stefana Bobrowskiego, kierownika Tymczasowego Rządu Narodowego i faktycznego przywódcę powstania.
Biografia Młodość Urodził w 1827 w Łukowie koło Obornik w rodzinie arystokratycznej. Jego ojcem był Józef Goetzendorf-Grabowski, właściciel miejscowego majątku i dyrektor Ziemstwa Kredytowego w Poznaniu, dawny oficer napoleoński, a matką Klementyna z Wyganowskich herbu Łodzia. Miał troje rodzeństwa.
W latach 1846–1848 studiował prawo w Berlinie, a między 1848 a 1849 służył w armii pruskiej. W 1852 mianowany został podporucznikiem landwehry, a w 1854 królewskim kamerjunkrem. W 1853 zawarł związek małżeński z Jadwigą Lubomirską, córką księcia Konstantego Lubomirskiego. Miał z nią trzy córki. Ze względu na bankructwo ojca, początkowo mieszkał w białoruskich dobrach teścia, następnie wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy.