Józefa Wysockiego, a w którym pisał o Adamie Grabowskim: „(...) jest to awanturnik najpospolitszy, o którym poważnemu politykowi nawet wstyd wspominać (...)”.
20 marca 1863 Bobrowski przybył do Krakowa, aby wyjaśnić sprawę dyktatury Langiewicza. Na miejscu spotkał się z Grabowskim. Ujawnił nieprawomocność jego działań, ten jednak usprawiedliwiał się poleceniami Leona Królikowskiego. Hrabia urażony sformułowaniem z listu do Langiewicza (który obiegł środowisko krakowskich białych), wyzwał Bobrowskiego na pojedynek. Bobrowski początkowo odmówił przyjęcia wezwania, wymawiając się sprawowanym przez siebie urzędem. Jednak zmienił zdanie pod wpływem decyzji sądu honorowego stwierdzającej, że hrabia ma prawo do pojedynku, co było wymuszeniem tego starcia przez białych.
Pojedynek odbył się 12 kwietnia 1863 w Lesie Łaszczyńskim pod Rawiczem. Bobrowski, będąc krótkowidzem, nie miał szans w starciu z byłym pruskim oficerem. Zginął na miejscu trafiony kulą w serce.