przegłos, semantyczne, które ilustrują terytorialne rozmieszczenie znaczeń odnoszących się do pewnego kręgu realiów, leksykalne (wyrazowe), które przedstawiają zróżnicowanie terenowe nazw konkretnego desygnatu, np. ubierać się i synonimy (np. oblec, wetkać, zawdzioć, odziać się), zasięgowe, które pokazują zasięg danego wyrazu w jakimś znaczeniu, kombinowane, np. fonetyczno-leksykalne.
alt=Mapa płaszczyznowa|mały|Mapa płaszczyznowa
Istnieją różne techniki opracowywania map, można wyróżnić mapy: płaszczyznowe, na których zasięgi zjawisk wyznacza się np. poprzez użycie jednolitego koloru, napisowe, które stosuje się przy dużym zróżnicowaniu i przemieszaniu zjawisk niedających się ująć w jakieś geograficzne uogólnienie, izoglosowe, na których zasięgi zjawisk wyznaczają linie, punktowe/znakowe, na których umieszcza się obok punktów oznaczających miejscowości znaki, stanowiące symbole odpowiednich form, mieszane. Jeśli chodzi o liczbę ujmowanych zjawisk, wyróżnia się mapy: jednostkowe (jedna cecha), syntezujące (przynoszą mniejszy zakres lub stopień uogólnień), syntetyczne (przynoszą większy stopień uogólnień).